Encontrados 80 resultados para: habent

  • Omni tempore benedic Dominum et postula ab illo, ut dirigantur viae tuae, et omnes semitae tuae et consilia bene disponantur, quoniam omnes gentes non habent consilium bonum, sed ipse Dominus dabit ipsis bonum consilium. Quem enim voluerit, allevat et, quem voluerit, Dominus demergit usque ad inferos deorsum. Et nunc, fili, memor esto praeceptorum meorum, et non deleantur de corde tuo. (Liber Thobis 4, 19)

  • et timeo nunc, quoniam diligit illam et ipsam quidem non vexat, sed eum, qui illi voluerit propinquare, ipsum occidit. Unicus sum patri meo; ne forte moriar et deducam patris mei vitam et matris meae cum dolore super me in sepulcrum eorum. Sed neque alium filium habent, qui sepeliat illos”. (Liber Thobis 6, 15)

  • Os habent et non loquentur, oculos habent et non videbunt. (Liber Psalmorum 115, 5)

  • Aures habent et non audient, nares habent et non odorabunt. (Liber Psalmorum 115, 6)

  • Manus habent et non palpabunt, pedes habent et non ambulabunt; non clamabunt in gutture suo. (Liber Psalmorum 115, 7)

  • Os habent et non loquentur, oculos habent et non videbunt. (Liber Psalmorum 135, 16)

  • Aures habent et non audient; neque enim est spiritus in ore ipsorum. (Liber Psalmorum 135, 17)

  • Genti Iudaeorum amicis nostris et conservantibus, quae iusta sunt apud nos, decrevimus benefacere propter benignitatem ipsorum, quam erga nos habent. (Liber I Maccabaeorum 11, 33)

  • “Non habent principem et adiuvantem; nunc ergo expugnemus illos et tollamus de hominibus memoriam eorum”. (Liber I Maccabaeorum 12, 54)

  • Omnia tempus habent, et momentum suum cuique negotio sub caelo: (Liber Ecclesiastes 3, 1)

  • Melius est duos esse simul quam unum: habent enim emolumentum in labore suo, (Liber Ecclesiastes 4, 9)

  • Viventes enim sciunt se esse morituros; mortui vero nihil noverunt amplius nec habent ultra mercedem, quia oblivioni tradita est memoria eorum. (Liber Ecclesiastes 9, 5)


“É difícil tornar-se santo. Difícil, mas não impossível. A estrada da perfeição é longa, tão longa quanto a vida de cada um. O consolo é o repouso no decorrer do caminho. Mas, apenas restauradas as forças, é necessário levantar-se rapidamente e retomar a viagem!” São Padre Pio de Pietrelcina