Księga Jeremiasza, 14

Biblia Tysiąclecia

1 Słowo, które Pan oznajmił Jeremiaszowi w związku z suszą:

2 Smutek ogarnął ziemię Judy, a bramy jej pełne są żałoby, skłaniają się smutno ku ziemi, a podnosi się krzyk Jerozolimy.

3 Jej najznakomitsi mężowie posyłają swe sługi po wodę, przychodzą do cystern, nie znajdują wody. Wracają z pustymi naczyniami "są zawstydzeni i zmieszani i zakrywają sobie głowy".

4 Uprawa roli ustała, albowiem deszcz nie pada na ziemię; przepełnieni zgryzotą rolnicy zakrywają swoją głowę.

5 Nawet łania rodzi na polu i opuszcza swoje małe, bo nie ma trawy.

6 Dzikie zaś osły stoją na pagórkach, chwytają powietrze jak szakale; ich oczy mętnieją, bo braknie paszy.

7 Jeśli nasze grzechy świata przeciw nam, Panie, działaj przez wzgląd na Twoje imię, bo pomnożyły się nasze występki, zgrzeszyliśmy przeciw Tobie.

8 Nadziejo Izraela, Panie, jego Zbawco w chwilach niepowodzeń, dlaczego jesteś jak obcy w kraju, jak podróżny, który się zatrzymuje, by tylko przenocować?

9 Dlaczego upodabniasz się do człowieka, który popadł w osłupienie, do wojownika, co nie jest w stanie pomóc? Ty jednak jesteś wśród nas, Panie, a imię Twoje zostało wezwane nad nami. Nie opuszczaj nas!

10 To mówi Pan do tego narodu: Lubią tak biegać na wszystkie strony, nóg swoich nie oszczędzają. Ale Pan nie ma w nich upodobania. Teraz przypomina sobie ich nieprawości i karze ich grzechy.

11 I rzekł Pan do mnie: Nie wstawiaj się za pomyślnością tego narodu.

12 Nawet jeśli będą prosić, nie będę słuchał ich wołania, a jeśli będą składać całopalenia i ofiary z pokarmów, nie przyjmę ich, ale raczej wyniszczę ich mieczem, głodem i zarazą.

13 I powiedziałem: Ach, Panie Boże, oto prorocy mówią im: Nie ujrzycie miecza, nie zaznacie głodu, albowiem prawdziwy pokój zapewnię wam na tym miejscu.

14 I rzekł Pan do mnie: Prorocy ci głoszą kłamstwo w moje imię. Nie posłałem ich, nie dawałem poleceń ani nie przemówiłem do nich. Kłamliwe widzenia, zmyślone przepowiednie, urojenia swych serc - oto co wam przepowiadają.

15 Dlatego to mówi Pan o prorokach, którzy - mimo że ich nie posłałem - przepowiadają w imię moje tymi słowami: Miecza i głodu nie będzie w tym kraju. Od miecza i od głodu poginą ci prorocy.;

16 Ludzie zaś, którym oni przepowiadają, będą wyrzuceni na ulice Jerozolimy jako ofiary głodu i miecza. Nikt ich nie pochowa, ani ich żon, ani ich synów, ani ich córek, i wyleję na nich ich własną nieprawość.

17 Oznajmisz im to słowo: Oczy moje wylewają łzy dzień i noc bez przerwy, bo wielki upadek dotknie Dziewicę, Córę mojego ludu, klęska bardzo wielka.

18 Gdy wyjdę na pole - oto pobici mieczem! - Jeśli pójdę do miasta - oto męki głodu! Nawet prorok i kapłan błądzą po kraju nic nie rozumiejąc.

19 Czy nieodwołalnie odrzuciłeś Judę albo czy odczuwasz wstręt do Syjonu? Dlaczego nas dotknąłeś klęską bez możliwości uleczenia nas? Spodziewaliśmy się pokoju, ale nie ma nic dobrego; czasu uleczenia - a tu przerażenie!

20 Uznajemy, Panie, naszą niegodziwość, przewrotność naszych przodków, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie.

21 Nie odrzucaj nas przez wzgląd na Twoje imię, od czci nie odsądzaj tronu Twojej chwały! Pamiętaj, nie zrywaj swego przymierza z nami!

22 Czy są wśród bożków pogańskich tacy, którzy by zesłali deszcz? Czy może niebo zsyła krople deszczu? Czy raczej nie Ty, Panie, nasz Boże? W Tobie pokładamy nadzieję, bo Ty uczyniłeś to wszystko.




Versículos relacionados com Księga Jeremiasza, 14:

Jeremiah 14 zajmuje się brakiem deszczu w Judy i krzyku ludu do Boga, aby wysłać deszcz. Jednak Bóg mówi Jeremiaszowi, że nie wyśle ​​deszczu, ponieważ ludzie są niegodziwi i nie żałowali. Rozdział kończy się modlącym się Jeremiaszem do Boga w imieniu ludu, prosząc o przebaczenie i pomoc. Poniżej znajduje się pięć wersetów związanych z tematami poruszonymi w Jeremiasza 14:

Powtórzonego Prawa 28:23-24: „Niebo nad twoją głową będzie brązowe, a Ziemia pod waszymi stopami żelaza. Pan da deszcz po waszej ziemi w proszku i kurzu; zostaną zniszczone”. Te wersety pokazują, jak brak deszczu jest znakiem dezaprobaty Boga, który może prowadzić do zniszczenia.

1 Królowie 17:1: „Wtedy Eliasz, Tesbite, mieszkańców Gilead, powiedział do Ahaba:„ Tak jak Pan żyje, Bóg Izraela, przed którego twarz jestem, że w tych latach ani tam, ani deszczowy deszcz tam ani deszcz Będzie, ale zgodnie z moim słowem. ”„ Te wersety mówią o Eliaszu, proroku, który pod dowództwem Bożym przyniósł suszę do Izraela jako osąd za grzechy ludu.

2 Kroniki 7:13-14: „Jeśli zamknę niebo, a nie ma deszczu; lub zamówić koniki polne, aby spożywać ziemię; lub wysłać plagę między moim ludem; i jeśli mój lud jest wezwany do mojego imienia, Upokoi się, módlcie się i szukaj mojej twarzy i nawróć się ze złych dróg, wtedy usłyszę z nieba, wybaczę waszym grzechom i uzdrowić waszą ziemię ”. Wersety te pokazują, że Bóg obiecał wybaczyć i uzdrowić ziemię, jeśli lud żałuje i modli się do Niego.

Izajasza 55:10-11: „Bo tak jak deszcz i śnieg nieba, a oni nie sprawiają, że po raz pierwszy zjeżdżają z ziemi, i nawozi ją i sprawiają, że wyrastają, aby dać ziarno siewce i chleba na chleb Co je, będzie to słowo, które wychodzi mi z ust: nie powróci do mnie pustego, ale zrobi to, co będzie zadowolone i prosperujące, ponieważ je wysłałem ”. Te wersety pokazują, jak deszcz jest symbolem Słowa Bożego, które może przynieść życie i dobrobyt.

Zachariasz 10:1: „Peda do Pana deszczu w czasie późnego deszczu, tak, do Pana, który robi błyskawicę; i da im obfity deszcz i każdemu z nich chwast na polu”. Ten werset mówi o tym, jak Bóg może wysyłać deszcz i dobrobyt, jeśli ludzie modli się i pytają z wiarą.





Kapitel: