1 Księga Królewska, 19

Biblia Tysiąclecia

1 Kiedy Achab opowiedział Izebeli wszystko, co Eliasz uczynił, i jak pozabijał mieczem proroków,

2 wtedy Izebel wysłała do Eliasza posłańca, aby powiedział: Chociaż ty jesteś Eliasz, to jednak ja jestem Izebel! Niech to sprawią bogowie i tamto dorzucą, jeśli nie postąpię jutro z twoim życiem, jak [się stało] z życiem każdego z nich.

3 Wtedy "Eliasz" zląkłszy się, powstał i ratując się ucieczką, przyszedł do Beer-Szeby w Judzie i tam zostawił swego sługę,

4 a sam na [odległość] jednego dnia drogi poszedł na pustynię. Przyszedłszy, usiadł pod jednym z janowców i pragnąc umrzeć, rzekł: Wielki już czas, o Panie! Odbierz mi życie, bo nie jestem lepszy od moich przodków.

5 Po czym położył się tam i zasnął. A oto anioł, trącając go, powiedział mu: Wstań, jedz!

6 Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Zjadł więc i wypił, i znów się położył.

7 Powtórnie anioł Pański wrócił i trącając go, powiedział: Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga.

8 Powstawszy zatem, zjadł i wypił. Następnie mocą tego pożywienia szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb.

9 Tam wszedł do pewnej groty, gdzie przenocował. Wtedy Pan skierował do niego słowo i przemówił: Co ty tu robisz, Eliaszu?

10 A on odpowiedział: Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów, gdyż Izraelici opuścili Twoje przymierze, rozwalili Twoje ołtarze i Twoich proroków zabili mieczem. Tak że ja sam tylko zostałem, a oni godzą jeszcze i na moje życie.

11 Wtedy rzekł: Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana! A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały [szła] przed Panem; ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze - trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzęsieniu ziemi.

12 Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu. A po tym ogniu - szmer łagodnego powiewu.

13 Kiedy tylko Eliasz go usłyszał, zasłoniwszy twarz płaszczem, wyszedł i stanął przy wejściu do groty. A wtedy rozległ się głos mówiący do niego: Co ty tu robisz, Eliaszu?

14 Eliasz zaś odpowiedział: Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów, gdyż Izraelici opuścili Twoje przymierze, rozwalili Twoje ołtarze i Twoich proroków zabili mieczem. Tak że ja sam tylko zostałem, a oni godzą jeszcze i na moje życie.

15 Wtedy Pan rzekł do niego: Idź, wracaj twoją drogą ku pustyni Damaszku. A kiedy tam przybędziesz, namaścisz Chazaela na króla Aramu.

16 Później namaścisz Jehu, syna Nimsziego, na króla Izraela. A wreszcie Elizeusza, syna Szafata z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie.

17 A stanie się tak: uratowanego przed mieczem Chazaela zabije Jehu, a uratowanego przed mieczem Jehu zabije Elizeusz.

18 Zostawię jednak w Izraelu siedem tysięcy takich, których kolana nie ugięły się przed Baalem i których usta go nie ucałowały.

19 [Eliasz] stamtąd poszedł i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego: dwanaście par [wołów] przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz, podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz.

20 Wówczas Elizeusz zostawił woły i pobiegłszy za Eliaszem, powiedział: Pozwól mi ucałować mego ojca i moją matkę, abym potem poszedł za tobą. On mu odpowiedział: Idź i wracaj, bo po co to ci uczyniłem?

21 Wtedy powrócił do niego i zaraz wziął parę wołów, złożył je na ofiarę, a na jarzmie wołów ugotował ich mięso oraz dał ludziom, aby zjedli. Następnie wybrał się i poszedłszy za Eliaszem, stał się jego sługą.




Versículos relacionados com 1 Księga Królewska, 19:

1 Królowie 19 opowiada historię Eliasza po ucieczce na pustynię, zmęczoną i bojącą się królowej Jezebel, która chciała go zabić. W tym rozdziale Eliasz ma doświadczenie z Bogiem, słuchając jego głosu w „miękkim szepcie”. Ponadto Bóg instruuje Eliasza, aby namaścił nowego króla Izraelowi i nowego proroka, aby go zastąpić. Poniżej znajduje się pięć wersetów związanych z tematami omówionymi w 1 Kings 19:

Psalm 46:10: „Izsoid i wiem, że jestem Bogiem; będę wywyższony wśród pogan; będę wywyższony na ziemi”. Tak jak Eliasz usłyszał głos Boga w miękkim szepcie, ten werset mówi nam o znaczeniu noszenia, aby usłyszeć Boga, przypominając nam, że jest Bogiem i kontroluje wszystko.

Mateusza 11:28-30: „Przyjdź do mnie, wszyscy, którzy są zmęczeni i uciskani, a ja cię uwolnię. Zabierz na ciebie jarzmo i dowiedz się ode mnie, że jestem cichy i skromny serca, a znajdziesz odpoczynek bo wasze dusze. Bo moje jarzmo jest miękkie, a mój ciężar jest lekki. ” Tak jak Eliasz był zmęczony i uciskany, werset ten pokazuje nam, że możemy znaleźć odpoczynek w Jezusie, który jest cichy i pokorny serce.

Izajasza 41:10: „Nie bój się, bo jestem z tobą; nie prześladuj siebie, bo jestem waszym Bogiem; wzmacniam cię i pomagam ci, i popieram cię moją wierną prawą ręką”. Ten werset przypomina nam, że tak jak Bóg zachęcił Eliasza do swojej słabości, wzmacnia nas także, pomaga i podtrzymuje.

2 Tymoteusza 1:7: „Bo Bóg nie dał nam ducha tchórzostwa, ale mocy, miłości i umiaru”. Eliasz mógł czuć się tchórzliwy i przestraszony, ale ten werset pokazuje nam, że Bóg dał nam ducha mocy i miłości, i że możemy być odważni dzięki Jego sile.

2 Królów 2:9: „I zdarzyło się, że jeśli minęli, Eliasza powiedział do Elizeusza, zapytaj mnie, co chcesz ci zrobić, zanim zostanie ci zabrane. I Elizeusz powiedział, że pytam, że jest podwójna część twojego ducha na mnie. " Ten werset pokazuje, w jaki sposób Bóg przygotowywał Elizeusza do sukcesu Eliasza jako proroka w Izraelu.





Rozdziały: