1. I vidjeh drugo znamenje na nebu, veliko i èudesno: sedam anðela sa sedam zala posljednjih - s njima se navršuje gnjev Božji.

2. I vidjeh kao neko more od prozirca pomiješano s ognjem. Oni koji pobijediše Zvijer i kip njezin i broj imena njezina stoje u moru od prozirca s citrama Božjim u ruci.

3. Pjevaju pjesmu Mojsija, sluge Božjega, i pjesmu Jaganjèevu: "Velika su i èudesna djela tvoja, Gospodine, Bože, Svevladaru! Pravedni su i istiniti putovi tvoji, Kralju naroda!

4. Tko da te se ne boji, Gospodine, tko da ne slavi ime tvoje! Ti si jedini svet! I zato svi æe narodi doæi i klanjati se pred tobom jer se oèitovahu pravedna djela tvoja!"

5. Nakon toga vidjeh: otvori se hram Šatora svjedoèanstva na nebu!

6. Iziðe sedam anðela sa sedam zala iz hrama; odjeveni bijahu u blistav bijeli lan, oko prsiju opasani zlatnim pojasom.

7. Jedno od èetiri biæa dade sedmorici anðela sedam zlatnih èaša, punih gnjeva Boga koji živi u vijeke vjekova.

8. I hram se napuni dimom od Slave Božje i od njegove snage te nitko ne mogaše uæi u hram dok se ne navrši sedam zala sedmorice anðela.





“A pessoa que nunca medita é como alguém que nunca se olha no espelho e, assim, não se cuida e sai desarrumada. A pessoa que medita e dirige seus pensamentos a Deus, que é o espelho de sua alma, procura conhecer seus defeitos, tenta corrigi-los, modera seus impulsos e põe em ordem sua consciência.” São Padre Pio de Pietrelcina